امام باقر عليه السلام مىفرمايد : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : اولين كسى كه در قيامت بر خدا وارد مىشود من هستم ، سپس كتاب خدا و اهل بيتم آن گاه امّتم ، از امت مىپرسم كه با كتاب خدا و اهل بيتم چه كرديد ؟ ! حديث عجيبى است ، گفتار تكان‌دهنده‌اى است ، پشت كوه به لرزه در مىآيد تا چه رسد به انسان ، فكر كنيد صحنهء قيامت است و صفحهء محشر ، رو در روى رسول الهى ايستاده‌ايد و آن حضرت در حالى كه سلطنت و حكومت محشر از جانب خدا به دست اوست از شما مىپرسد : با قرآن و اهل بيتم چه كرديد ؟ اگر در اين مسئله تقصيرى داريد كه داريد و داريم بياييد به پيشگاه حضرت حق توبه كنيم و از جانب دوست بخواهيم كه بقيه عمر ما را در اجراى فرامين قرآن و خواسته‌هاى اهل بيت عليهم السلام كه خواسته‌هاى حضرت ربّ العزّه است توفيق عنايت كند . به قول عارف به قرآن ، الهى قمشه‌اى : از هرچه جز عشق رخت اى يار توبه * وز هر سخن جز ذكرت اى دلدار توبه تا جان بود كوشيم در راه وصالت * كز هرچه غير از لذّت ديدار توبه صد لن ترانى گويى از ره برنگرديم * ما و وصالت ديگر از هر كار توبه هستى ما خار گلستان وجود است * با رويت اى گل آفرين از خار توبه تا جلوهء حسنت در اين گلزار ديديم * كرديم از خار و گل اين دار توبه قرآن در نهج البلاغة حضرت على عليه السلام كه معلّم و عارف به تمام حقايق كتاب است در معرفى اين سفره‌معنوى و منبع بركات‌الهى و سرچشمه فيوضات ربّانى در « نهج البلاغة » مىفرمايد :